FLATLAND GALLERY  
 
p1040140.jpg

p1040142.jpg

p1040144.jpg

p1040143.jpg

p1040146.jpg

p1040149.jpg



DANIELLE KWAAITAAL: solo exhibition


Flatland Gallery is both honoured and delighted to announce that Dutch born artist Danielle Kwaaitaal has joined the gallery. To celebrate this news some of her most celebrated works will be on view at Art Amsterdam (from 11 May 2011 to 15 May 2011 ) and at the gallery
from 21 May 2011 till 25 June 2011
With: Danielle Kwaaitaal

Kwaaitaal who was largely responsible for catapulting the house and club scene to the stratum of the arts (in 1994 she founded one of the first ever vee-jay collectives) has received much recognition for her pioneering work with digitally manipulated photography. Kwaaitaal knows how to bring sensuality to its apex. Her devotion to exploring the subject of female sensuality is most evident in her poetic, sense-stimulating underwater worlds series Whispering Waters (premiered at the Groninger Museum in 2009), FLO and Studies of Fallen Angles.

---

DANIELLE KWAAITAAL (dutch text)
Danielle Kwaaitaal (1964) is één van de pioniers op het gebied van de digitaal geschilderde en gemanipuleerde fotografie. Veel van haar ervaring en beeldtaal komt voort vanuit haar veejay-performances in de internationale dance sene waarin ze begin jaren negentig een jong en groot publiek aantrok. Een van haar eerste series waarmee zij furore maakte was Bodyscapes. Haar recente en veelbesproken serie Whispering Waters was in het voorjaar van 2009 te zien tijdens de gelijknamige tentoonstelling in het Groninger Museum. Hierna reisde deze door naar Keulen, Parijs en Istanboel. Haar onderwater series FLO bestaat uit een serie losse werken en een film en was onder meer getoond in het Velan Artcenter, Turijn, Italië. Over het ontstaan van dit project is een documentaire gemaakt die werd uitgezonden door de NPS. Haar werk bevindt zich onder meer in de collecties van het Stedelijk Museum, Amsterdam, Groninger Museum, Groningen, het LUMC in Leiden, De Nederlandsche Bank, DeLaMar fotocollectie en de Caldic collectie, Rotterdam.

Al tijdens haar studie aan de Rietveld Academie begin jaren negentig, werkt Kwaaitaal aan een vorm van kunst waarin ze haar fysieke en emotionele verlangens beschermt tegen dat wat goed en slecht is. Haar werk is dan ook vrij. Anders verwoord, haar fotografische werk en films zijn niet amoreel, maar gaan over de afwezigheid van moraliteit.

Zo vraagt Kwaaitaal zich af, horen normen wel intrinsiek bij ons? Het moralisme en de morele pressie, waar leiden deze anders toe dan machteloosheid en vervolgens zelfkritiek, controle en censuur? Waarom mogen we niet loskomen van deze normen? Bestaan deze normen echt? Waar komen ze vandaan?

Flatland toont in deze solo show onder meer werken uit de volgende series:

Whispering Waters & Studies of Fallen Angels (2010) – identiteit
Wisselend donkerpurper tot zwart slaat de zee tegen de rotsige kusten. Uit het schuim van de zee werd de dochter van Zeus’ minnares Dione geboren: Aphrodite. Dione, een van de werken uit Kwaaitaal ‘s serie Whispering Waters is de moeder van de godin van de liefde en de schoonheid. Metis, een andere minnares van Zeus, is een ander werk van Kwaaitaal en het voorbeeld van Merimee’s Carmen; Metis wil vrij zijn. Ook haar andere werken van de Whispering Waters serie, Melia, Calypso, Circe, Clymene, Rhode en Theia en haar iets latere serie Studie of Fallen Angels delen ons mee wat Kwaaitaal wil: dat ze wil voelen als ze leeft, dat ze leeft. De donkere achtergrond geeft het isolement van dit idee weer.

FLO (2004) - schoonheid /- erotisch onderwatersprookje
Kwaaitaal, zelf een aantrekkelijke vrouw, is niet tegen lelijkheid. Maar als de mens geen fysieke charme kent, voelt ze zich niet comfortabel. Dat gevoel is sterker als de onaantrekkelijkheid voortkomt uit een bewuste houding dat alles wat uiterlijk oppervlakkig is. Dat vindt ze gewoon onbeleefd. Om de schoonheid te vieren, in al haar naaktheid, dompelde Kwaaitaal in 2004 haar modellen in het turquoise blauw. Luchtbubbeltjes vullen de schoonheid aan. Maar de schoonheid is meer; het is de hele compositie en het is het hele idee: een erotische interactie aangaan om het vuil van de stad en de lelijkheid uit ons leven weg te spoelen zodat de schoonheid van het vrouwelijk lichaam, van het leven, gevierd kan worden. In FLO kussen ze, zweven ze en spelen ze.

‘Bubbling’ (1995)
Bassin de Myrthos, Banc del Sentinelle en La Grande Syrte. Het is met deze serie dat Kwaaitaal water, lucht en vrouwelijke lichaamsdelen combineert, digitaal, tot een sensationeel cool beeld van zilt water en zijdezachte golven. Werken uit deze (legendarische) serie zijn onlangs aangekocht door het Groninger Museum.

'Bodyscapes' (1992) - vrijheid
Free your mind and the rest of us. In deze serie, die Kwaaitaal direct op de kaart zette, denken we aan lege woestijnen. In feite zijn het extreme close-ups van haar eigen lichaam met alle rondingen, plooien en welvingen. Letterlijk kijken we naar een vierkante compositie van lange wimpers, een panorama van knokkels van vingers, zelfs ‘nipples in space’. Het is het startsein van de eerste digitaal bewerkte fotografie - met de muis geschilderde collages, dan nog met de paintbox; een shock voor het kunst-establishment.